Nie ważne jak kończysz, ważne jak zaczynasz!

Planowanie szkolenia

Idealne wychowanie psa to nie lada wyzwanie. Właściciele na całym świecie zmagają się ze swoimi czworonogami, chcąc osiągnąć jak najlepsze efekty szkolenia. Metoda szkolenia? Owszem, jest bardzo ważna. Od niej zależy czy pies będzie chętnie z nami pracował, czy będzie to dla niego nagroda czy kara. Prędkość nauki również jest uzależniona od sposobu szkolenia. Kluczem do sukcesu jest jednak coś, co następuje jeszcze przed szkoleniem i przed wyborem metody szkolenia. Co to takiego?

Na każdej płaszczyźnie życia, czy to osobistego, czy zawodowego istotne jest coś, co ludzie robią niezwykle rzadko. Pomimo, że wszyscy zdają sobie sprawę ze skuteczności tego rozwiązania, mało kto w praktyce jest stosuje. Chodzi oczywiście o PLANOWANIE.

Żeby osiągnąć jakikolwiek sukces w danej dziedzinie musimy zrobić plan, a później realizować zadania zgodnie z jego wcześniejszymi założeniami. Oczywiście żaden plan na początku nie jest idealny, zawsze trzeba liczyć się z jego modyfikacjami i ulepszeniami. Kto tego nie robi, daleko nie zajdzie. Jak planowanie przekłada się na szkolenie psa?

Na początek musimy wiedzieć czego wymagamy od naszego psa. Które zachowania są pożądane, a których zachowań chcemy go oduczyć. Dla jego „żebranie” przy stole jest niedopuszczalne, dla innej osoby będzie to miłe. Nie można generalizować. Każdy właściciel musi sam określić czego wymaga od swojego pupila, a następnie trzymać się tego podczas całego życia z psem.

Poniżej został zamieszczony diagram, który ułatwi planowanie. Na początku trzeba wpisać, które zachowania są dla naszego psa niepożądane, następnie te, które podczas szkolenia chcemy wypracować, czyli te dobre. Po wpisaniu dowolnej ilości zachować przechodzimy do diagramu. Dla każdego zachowania znajdujemy odpowiednie pozycje w kategoriach: może być, musi być, mogę tolerować, nie będę tolerować. Znajdujemy odpowiednie miejsce dla zachowania, zaznaczamy je kropką i opisujemy (każde wypisane w tabelach zachowanie musi być przyporządkowane). Najbardziej skrajne zachowania to te, znajdujące się w zewnętrznych rogach diagramu, czyli zachowanie wpisane w prawy, górny róg diagramu to zachowanie najbardziej pożądane. Te, które wpiszmy gdzieś w środku „musi być” jest ważne, ale nie priorytetowe.
Co nam daje taka praktyka? Po sporządzeniu kompletnego diagramu będziemy mniej więcej widzieć, na czym nam najbardziej zależy, nad jakimi zachowaniami musimy pracować na początku. Planujemy a następnie wprowadzamy plan w życie. Nasze szkolenie skupiamy na wzmacnianiu zachowania najbardziej pożądanego i wygaszaniu najbardziej niepożądanego. Pozostałe traktujemy zgodnie z hierarchią. Jeśli mamy czas, pracujemy nad nimi. Jeśli czasu brakuje, skupiamy się tylko na zadaniu priorytetowym. Po jakimś czasie (najlepiej po około miesiącu) uzupełniamy diagram raz jeszcze. Być może coś się zmieniło? Być może udało nam się osiągnąć sukces i najgorsze zachowanie, które do tej pory przeszkadzało nam najbardziej przestało być dla nas uciążliwe. Należy wtedy wybrać kolejne złe zachowanie i zacząć nad nim intensywnie pracować.

Diagram można podbrać tutaj